dinsdag 21 december 2010
Pheauteaux
Okee, heel erg sorry voor die titel. Ja, ik kan tegenwoordig al wel foto's van mijn nieuwe camera op de computer zetten maar dat ga ik nu lekker nog niet doen want ik zit op een andere computer (om de een of andere reden zijn er, inclusief laptops, 5 in ons huis, wat neerkomt op een computerdichtheid van 1,2 per persoon). Wel ouwe foto's die hierop rondlummelen.
Waaant, vandaag is, hoeraatjes met snackpaprikaatjes, mijn allerfavorietste nichtje -kwijl, slijm- jarig en ik vond net gehéél toevallig foto's terug van het fabeltastische cadeau dat ik vorig jaar voor haar had gemaakt. Jazeker, het is een beaardbeide teckel waar je spullen in kunt doen.
Er waren nog veel meer plaatjes van maar die mag ik van mijn elektronische vierkante vijand niet uploaden.
Tot de volgende keer, en tot die tijd: wacht met smart op foto's van onder andere hersentaarten, alien-iPodhoesjes, sneeuwzooi en saxofoons met lippenstift erop. Jawel dat wil je niet missen!
Waaant, vandaag is, hoeraatjes met snackpaprikaatjes, mijn allerfavorietste nichtje -kwijl, slijm- jarig en ik vond net gehéél toevallig foto's terug van het fabeltastische cadeau dat ik vorig jaar voor haar had gemaakt. Jazeker, het is een beaardbeide teckel waar je spullen in kunt doen.
Er waren nog veel meer plaatjes van maar die mag ik van mijn elektronische vierkante vijand niet uploaden.
Tot de volgende keer, en tot die tijd: wacht met smart op foto's van onder andere hersentaarten, alien-iPodhoesjes, sneeuwzooi en saxofoons met lippenstift erop. Jawel dat wil je niet missen!
woensdag 24 november 2010
3 ontdekkingen
Hier zijn drie blogs die ik de laatste tijd heb ontdekt.
1. http://abitofpillipilli.blogspot.com/ Een blog met een malle naam door iemand die echt belachelijk leuke dingen maakt.
2. http://posy.typepad.com/posy/ Dit is van een heel truttige Britse dame die, naast zeuren over haar sweet darling of a husband en vetgordel, het ook leuk vindt om de meest epische véél-te-veel-bloemetjes-en-slome-katjes-foto's te plaatsen.
3. En als waardige afsluiter van de lijst: http://www.funnyfood4you.web-log.nl/ Wow! Wat een prachtig professioneel blog is dit! Heerlijke beschrijvingen van alledaags eten met een twist, fantastische foodrecensies van inspirerende producten zoals de nieuwe Smoeltjessmaak en Yakult darmvlokkenactiefestijn, waar de schrijfster elke dag mee ontbijt, en dan die fóto's! Kwijl!
Ja sorry, en nu nog even écht tot slot, mijn favoriete internetgrap ooit. (Door Natalie Dee)
1. http://abitofpillipilli.blogspot.com/ Een blog met een malle naam door iemand die echt belachelijk leuke dingen maakt.
2. http://posy.typepad.com/posy/ Dit is van een heel truttige Britse dame die, naast zeuren over haar sweet darling of a husband en vetgordel, het ook leuk vindt om de meest epische véél-te-veel-bloemetjes-en-slome-katjes-foto's te plaatsen.
3. En als waardige afsluiter van de lijst: http://www.funnyfood4you.web-log.nl/ Wow! Wat een prachtig professioneel blog is dit! Heerlijke beschrijvingen van alledaags eten met een twist, fantastische foodrecensies van inspirerende producten zoals de nieuwe Smoeltjessmaak en Yakult darmvlokkenactiefestijn, waar de schrijfster elke dag mee ontbijt, en dan die fóto's! Kwijl!
Ja sorry, en nu nog even écht tot slot, mijn favoriete internetgrap ooit. (Door Natalie Dee)
Feesten! Met hoedjes op! En toetertjes! En struisvogels!
Ik leef nog, echt! En ik was jarig! Ik kreeg (tadadadadadadadammm...) een digitale spiegelreflexcamera!!
Eigenlijk zou ik zijn supergepixelde foto's nu moeten gaan uploaden, maar ik durf niet want straks doet de computer dan heel onaardig... De computer vindt het ook grappig om vast te lopen op het moment dat ik een vijftien pagina's lang werkstuk probeer op te slaan, dus je weet het maar nooit met die sloeber.
Dus, om mijn nog altijd trouwe harde kern van fans (bestaande uit... twee personen ofzo) tevreden te stellen, is hier een collage met vogels erop. En dingen die met vogels te maken hebben dan. En honden met feesthoedjes.
Nou, alsjeblieft. Ik neem aan dat ik ooit nog wel eens die fotosoftware ga installeren, dus dat komt eraan. Eens.
Eigenlijk zou ik zijn supergepixelde foto's nu moeten gaan uploaden, maar ik durf niet want straks doet de computer dan heel onaardig... De computer vindt het ook grappig om vast te lopen op het moment dat ik een vijftien pagina's lang werkstuk probeer op te slaan, dus je weet het maar nooit met die sloeber.
Dus, om mijn nog altijd trouwe harde kern van fans (bestaande uit... twee personen ofzo) tevreden te stellen, is hier een collage met vogels erop. En dingen die met vogels te maken hebben dan. En honden met feesthoedjes.
Nou, alsjeblieft. Ik neem aan dat ik ooit nog wel eens die fotosoftware ga installeren, dus dat komt eraan. Eens.
woensdag 3 november 2010
zondag 24 oktober 2010
3x waarom het leven een feestelijke spetterpoel van geweldigheid is
Oh, dit is echt belachelijk, sorry. Nou ja, ik ga na al die weken van doodse woestijnheid maar weer eens een post plaatsen. Om de een of andere reden word ik altijd nogal treurig tijdens vakanties. Vraag me niet waarom. In ieder geval, nu is de vakantie voorbij, ik moest het hele weekend werken, dus ik kan weer rustig ademhalen.
In het kader van positief hiephiephoeradenken besloot ik om maar even een top drie te maken met redenen waarom vandaag echt wel heel erg leuk was:
1. Ik ben eindelijk verlost van de prangende vraag die mij al jarenlang kwelde: hoe ziet een muur eruit als je er een paar liter mayo, frituurvet en curry tegenaan smijt en vervolgens een jaar wacht? Nu weet ik het antwoord! En nog beter: ik weet ook hoe het ruikt! En voelt!
Ja, je leest het goed. Toen ik op de vroege zondagochtend op mijn werk aankwam, kreeg ik bij wijze van begroeting een soort metselaarsspatel in mijn hand gedrukt waarmee ik snackvocht in verregaande staat van ontbinding van de muur af mocht gaan bikken.
Er werd vooraf ook niet bij gezegd waaruit de vaaloranje, klonterige substantie bestond. Omdat de muur bij een leegstaande voormalige snackbar hoorde, nam ik maar aan dat het Joppiesaus en aanverwante vetzooi was, maar ik had evengoed levendige fantasieën van een stel enthousiastelingen dat vol overgave de inhoud van hun lichamen uit alle mogelijke vleesopeningen tegen de muur aan het spuiten was. Stroperige stralen oorsmeer, brokkelige, donzig groene vegen voedsel van onbekende herkomst, dof glanzend wit druipsel dat sterk naar Amsterdamse uitjes rook en sporen vertoonde van slijmerige... Okee genoeg. Ik liet me even gaan.
2. Vervolgens moest ik een ander onontgonnen gebied gaan inwijden in de hedendaagse beschaving: een hok waarin de meest uiteenlopende rommel te vinden was, variërend van twee megakoelkasten en een partij theezeefjes tot een kruimeldief (is het je trouwens wel eens opgevallen dat kruimeldieven echt opvallend veel lijken op tapirslurfjes?) en twee gelige, verkalkte, brokkelige afgeknipte nagels.
Toen ik dit alles met gevaar voor eigen leven in een veel te kleine container had weten te proppen, vond ik de opruimtrofee der opruimtrofeeën (raar woord trouwens, trofee. Hee weet je, vroeger had ik een versteende kalebas met zesenvijftig lege slakkenhuisjes erop) die alle viezigheid van vandaag weer goed maakte: een kaartspel waarvan, hou je vast, alle afbeeldingen lachende neushoorns voorstelden!!! Echt waar!
Het kaartspel was, kan het nog genialer, ja hoor dat kan, afkomstig van een Duitse vloerbetegelingsfirma die de als slogan had: "Mit Rhino auftrumpfen". Geen idee wat dat betekent maar ik krijg er wel erg veel zin in. Hraaahghh, lekker potje auftrumpfen vanavond! Verder heeft één van de neushoorndames een hoed op met allerlei kleurig fruit erop. (Helaas heeft een andere neushoornchick een decolleté waar haar rode neushoorntepels bovenuit piepen, wat ik dan weer erg pervers vind.)
Oh trouwens, okee dan, dat van die nagels had ik verzonnen. Je moet je verhaal toch een beetje spannend houden, niet dan.
3. Het feit dat er gehaakt fruit bestaat!
Oh, en beter, lachend gehaakt fruit. Ja ja, je raadt het al (of niet natuurlijk), hier heb ik mijn kostbare vakantieweekje aan besteed. Bij mij bleef het tot nu toe beperkt tot een peer en een tevreden kijkende, half opengepelde banaan (dit was een verjaardagscadeau voor mijn broertje, waar hij oprecht even blij mee zei te zijn als met de laptop die hij van mijn ouders had gekregen), maar gelukkig was er Google, waardoor ik erachter kwam dat er mensen zijn die hun tijd nog veel ernstiger verkloten dan ik.
En, uiteraard, bestaan er ook te kleine bikinibroekjes met gehaakt fruit erop. Want wie wil dat nou niet?
P.S. Zoals je al gemerkt hebt, heb ik vandaag weer eens gretig gebruik gemaakt van mijn drie favoriete hobby's: dingen zo smerig mogelijk beschrijven (oooh wat geniet ik daarvan), moeilijke woorden gebruiken als het ook makkelijk kan (en geloof me, ik heb me nu echt nog ingehouden) en me verontschuldigen voor mezelf. Dus eh, sorry daarvoor.
In het kader van positief hiephiephoeradenken besloot ik om maar even een top drie te maken met redenen waarom vandaag echt wel heel erg leuk was:
1. Ik ben eindelijk verlost van de prangende vraag die mij al jarenlang kwelde: hoe ziet een muur eruit als je er een paar liter mayo, frituurvet en curry tegenaan smijt en vervolgens een jaar wacht? Nu weet ik het antwoord! En nog beter: ik weet ook hoe het ruikt! En voelt!
Ja, je leest het goed. Toen ik op de vroege zondagochtend op mijn werk aankwam, kreeg ik bij wijze van begroeting een soort metselaarsspatel in mijn hand gedrukt waarmee ik snackvocht in verregaande staat van ontbinding van de muur af mocht gaan bikken.
Er werd vooraf ook niet bij gezegd waaruit de vaaloranje, klonterige substantie bestond. Omdat de muur bij een leegstaande voormalige snackbar hoorde, nam ik maar aan dat het Joppiesaus en aanverwante vetzooi was, maar ik had evengoed levendige fantasieën van een stel enthousiastelingen dat vol overgave de inhoud van hun lichamen uit alle mogelijke vleesopeningen tegen de muur aan het spuiten was. Stroperige stralen oorsmeer, brokkelige, donzig groene vegen voedsel van onbekende herkomst, dof glanzend wit druipsel dat sterk naar Amsterdamse uitjes rook en sporen vertoonde van slijmerige... Okee genoeg. Ik liet me even gaan.
2. Vervolgens moest ik een ander onontgonnen gebied gaan inwijden in de hedendaagse beschaving: een hok waarin de meest uiteenlopende rommel te vinden was, variërend van twee megakoelkasten en een partij theezeefjes tot een kruimeldief (is het je trouwens wel eens opgevallen dat kruimeldieven echt opvallend veel lijken op tapirslurfjes?) en twee gelige, verkalkte, brokkelige afgeknipte nagels.
Toen ik dit alles met gevaar voor eigen leven in een veel te kleine container had weten te proppen, vond ik de opruimtrofee der opruimtrofeeën (raar woord trouwens, trofee. Hee weet je, vroeger had ik een versteende kalebas met zesenvijftig lege slakkenhuisjes erop) die alle viezigheid van vandaag weer goed maakte: een kaartspel waarvan, hou je vast, alle afbeeldingen lachende neushoorns voorstelden!!! Echt waar!
Het kaartspel was, kan het nog genialer, ja hoor dat kan, afkomstig van een Duitse vloerbetegelingsfirma die de als slogan had: "Mit Rhino auftrumpfen". Geen idee wat dat betekent maar ik krijg er wel erg veel zin in. Hraaahghh, lekker potje auftrumpfen vanavond! Verder heeft één van de neushoorndames een hoed op met allerlei kleurig fruit erop. (Helaas heeft een andere neushoornchick een decolleté waar haar rode neushoorntepels bovenuit piepen, wat ik dan weer erg pervers vind.)
Oh trouwens, okee dan, dat van die nagels had ik verzonnen. Je moet je verhaal toch een beetje spannend houden, niet dan.
3. Het feit dat er gehaakt fruit bestaat!
Oh, en beter, lachend gehaakt fruit. Ja ja, je raadt het al (of niet natuurlijk), hier heb ik mijn kostbare vakantieweekje aan besteed. Bij mij bleef het tot nu toe beperkt tot een peer en een tevreden kijkende, half opengepelde banaan (dit was een verjaardagscadeau voor mijn broertje, waar hij oprecht even blij mee zei te zijn als met de laptop die hij van mijn ouders had gekregen), maar gelukkig was er Google, waardoor ik erachter kwam dat er mensen zijn die hun tijd nog veel ernstiger verkloten dan ik.
En, uiteraard, bestaan er ook te kleine bikinibroekjes met gehaakt fruit erop. Want wie wil dat nou niet?
P.S. Zoals je al gemerkt hebt, heb ik vandaag weer eens gretig gebruik gemaakt van mijn drie favoriete hobby's: dingen zo smerig mogelijk beschrijven (oooh wat geniet ik daarvan), moeilijke woorden gebruiken als het ook makkelijk kan (en geloof me, ik heb me nu echt nog ingehouden) en me verontschuldigen voor mezelf. Dus eh, sorry daarvoor.
donderdag 7 oktober 2010
Nachtelijke bewijzen van krankzinnigheid
Ik houd sinds een paar maanden een schrift bij waarin ik opschrijf wat ik droom. Niet geheel zonder reden (naast het feit dat ze meestal zo belachelijk zijn dat ik ze wil bewaren): ik ben ermee begonnen nadat ik een artikel over lucide dromen las in de krant. Klinkt heel zweverig en tantrameditatie-achtig, maar het betekent gewoon dat je kunt leren om je te realiseren dat je aan het dromen bent, waarna je kunt doen wat je wilt. Geweldig toch? In dat artikel stond dat sporters en muzikanten het ook konden gebruiken om hun techniek te verbeteren. Als je in je droom bijvoorbeeld gaat boogschieten of pianospelen, worden dezelfde hersenverbindingen aangelegd als wanneer je echt aan het oefenen bent. Slapend beter worden, wat wil je nog meer?
Om lucide te leren dromen, moet je een tijdlang dagelijks een droomdagboek bijhouden. Als je net wakker bent geworden en even rustig blijft liggen, komt vaak je droom weer terug (dat werkte bij mij in elk geval wel). Na een paar weken ga je op zoek naar 'droomsignalen': bizarre elementen die steeds terugkeren in je dromen, zoals een overleden familielid of een paarse lucht. En dan moet je die signalen voor het slapen gaan in je hoofd prenten. Als je het signaal tegenkomt tijdens je droom, zul je je realiseren dat je droomt en kun je dus doen wat je wilt.
Het klinkt zo simpel, maar er is één probleempje... Bizarre elementen genoeg in mijn dromen, maar terugkerende? Ho maar. Het is gewoon één grote brij van plastic fruit, hallucinerende rastanegers in treinen en Zac Efron (die ik, voor de goede orde, een irritante en nietknappe zonnebankkleuter vind) die langskomt om bami aan mij te geven.
Het voordeel van het opschrijven is wel dat ik mijn dromen nu niet vergeet. En dat zorgt voor een hoop lol als ik ze weer eens doorlees op een verveeld moment.
vrijdag 24 september 2010
Uitingen van mijn zieke gevoel voor humor
Dit zou ik de rest van de mensheid eigenlijk moeten besparen, maar dat doe ik lekker niet.
1. Een tapirgeobsedeerde klont als ik moet je niet loslaten op het een site als http://www.loltapirs.com/. Wie bedenkt er zoiets? Dit soort dingen maken dat ik me heel erg schaam voor mezelf, want voor je het weet lig ik op de grond te schuddebuiken om verschrikkelijk domme grappen zoals onderstaande.
2. Ik was naar dit, ook al zo niet-grappig-maar-toch-wel-heel-erg-grappige nummer aan het luisteren op YouTube, en toen zag ik dat er een heel leuk ElmoYouTubelogo bovenaan stond! Dus vandaar dit knullige plaatje.
3. Ik kwam er gisteren per toeval achter dat "Weird Creatures with Nick Baker" een heel lachwekkend programma is. Ik zapte in geestdode net-uit-schooltoestand maar wat rond, toen mijn oog op de volgende programmabeschrijving viel: "Nick Baker roept ten einde raad de hulp in van een mollenkenner tijdens zijn jacht naar de Australische buidelmol." Dat MOEST ik natuurlijk zien! De strekking van het programma was dat Nick de hele aflevering aan het zoeken was en aan het eind had hij die mol nog steeds niet gevonden. Tsja. Dat vroeg op eigenhandige research, en kijk eens wat een geniaal dier!
Hier kaant hij een insect weg.
Buidelmooooool, yeaaaaaaaahhhh!
Okee, mijn volgende post bevat weer vanouds oerserieuze filosofische gedachtegangen, ik beloof het. (Hoewel ik niet kan garanderen dat het geheel tapirvrij wordt. Je moet ergens een grens trekken hoor.)
1. Een tapirgeobsedeerde klont als ik moet je niet loslaten op het een site als http://www.loltapirs.com/. Wie bedenkt er zoiets? Dit soort dingen maken dat ik me heel erg schaam voor mezelf, want voor je het weet lig ik op de grond te schuddebuiken om verschrikkelijk domme grappen zoals onderstaande.
2. Ik was naar dit, ook al zo niet-grappig-maar-toch-wel-heel-erg-grappige nummer aan het luisteren op YouTube, en toen zag ik dat er een heel leuk ElmoYouTubelogo bovenaan stond! Dus vandaar dit knullige plaatje.
3. Ik kwam er gisteren per toeval achter dat "Weird Creatures with Nick Baker" een heel lachwekkend programma is. Ik zapte in geestdode net-uit-schooltoestand maar wat rond, toen mijn oog op de volgende programmabeschrijving viel: "Nick Baker roept ten einde raad de hulp in van een mollenkenner tijdens zijn jacht naar de Australische buidelmol." Dat MOEST ik natuurlijk zien! De strekking van het programma was dat Nick de hele aflevering aan het zoeken was en aan het eind had hij die mol nog steeds niet gevonden. Tsja. Dat vroeg op eigenhandige research, en kijk eens wat een geniaal dier!
Hier kaant hij een insect weg.
Buidelmooooool, yeaaaaaaaahhhh!
Okee, mijn volgende post bevat weer vanouds oerserieuze filosofische gedachtegangen, ik beloof het. (Hoewel ik niet kan garanderen dat het geheel tapirvrij wordt. Je moet ergens een grens trekken hoor.)
woensdag 22 september 2010
Turn-over bitches
Hier is, eindelijk, maar weer een post. Het is hier ook wel schandalig lang stil gebleven, ik geef het toe. Maar goed, ik vind wel dat ik een excuus heb omdat ik het hele weekend moet werken: waar zou café FF naar Steef (over die naam heb ik maar even geen mening) zijn zonder mijn deskundige keukenhulp? Ik bedoel, stel je voor zeg! Dan denk je, kom, ik ga eens in een willekeurig boerendorpje een lekkere versnapering tot mij nemen, en dan zit er helemaal geen Pinda Krokant Assorti op je sorbet!
Okee, dit gaat al weer helemaal de verkeerde kant op.
Wat ik wilde posten is dit: er is een leuke site die http://www.recipelook.co.uk/ heet, en daar kan volgens de gebruiksaanwijzing "iedereen" een getekend recept naartoe sturen en dat komt dan op de site. Dat leek mij ook wel leuk, en ik had een goed recept bedacht nadat ik wentelteefjes (oh goddelijke heerlijkheid!) at en me realiseerde dat dat heel grappig is in het Engels. Maar ik heb de tekening al een maand geleden opgestuurd en het staat er nog steeds niet op, en ze reageren ook niet. Dus of ze willen geen bitches op hun site (maar dat zijn gewoon vrouwelijke honden!), of ze vonden het te lelijk (onlogisch, want er staan naast hele coole dingen ook afzichtelijke krabbeltjes op), of hun spamfilter haat mij. Om een lang lulverhaal kort te maken: kijk.
Okee, dit gaat al weer helemaal de verkeerde kant op.
Wat ik wilde posten is dit: er is een leuke site die http://www.recipelook.co.uk/ heet, en daar kan volgens de gebruiksaanwijzing "iedereen" een getekend recept naartoe sturen en dat komt dan op de site. Dat leek mij ook wel leuk, en ik had een goed recept bedacht nadat ik wentelteefjes (oh goddelijke heerlijkheid!) at en me realiseerde dat dat heel grappig is in het Engels. Maar ik heb de tekening al een maand geleden opgestuurd en het staat er nog steeds niet op, en ze reageren ook niet. Dus of ze willen geen bitches op hun site (maar dat zijn gewoon vrouwelijke honden!), of ze vonden het te lelijk (onlogisch, want er staan naast hele coole dingen ook afzichtelijke krabbeltjes op), of hun spamfilter haat mij. Om een lang lulverhaal kort te maken: kijk.
woensdag 8 september 2010
Hiep hiep hoera

Dit méér dan mierzoetsappige dingetje had ik laatst op een wiskundepapiertje gekrabbeld, en ik vond het wel leuk om even te posten. Ik tekende er wat bloemetjes bij, plakte er wat plaatjes bij van zure katten met konijnenhaarbanden (doet het altijd goed) en flamingo's (die overigens afkomstig zijn van heel erg cool behangpapier dat ik uit een Frans tijdschrift knipte) en het zag er weer puik uit. (Sorry, ik ben vanavond een beetje hysterisch dus ik ga me qua taalgebruik niet inhouden.) Kortom, hier komt een lijstje met dingen die mijn dag in bloei zetten:
1. Pannenkoekendag. Echt wel geniaal is dat! Er bestaat gewoon een nationale pannenkoekendag! Nou ja, hij is dan wel verzonnen door Tefal, dus puur om geld binnen te halen, maar toch! Zet 26 maart in je agenda en http://www.pannenkoekdag.nl/ in je favorietenlijst!
Jummm...
2. Complimentjes... Nou ja dat had ik dus een beetje in de zemelige "jij zet mijn dag in bloei, mijn lieve bloempje!"fase opgeschreven, maar er zit wel wat in. Iedereen vindt het leuk om complimentjes te krijgen, en zeker van volslagen vreemden (ik wel tenminste). Dus kijk voortaan niet alleen kwijlend naar die geweldige blauwe stipjesjas die je voorbij ziet komen op straat, maar zeg er ook wat aardigs van!
Achgossie. Nou dit vond ik wel een vrolijk (gepikt) plaatje. Die koekjes zijn heel eetlustopwekkend trouwens, als je ze van dichtbij bekijkt.
3. Soapy is echt de Geniaalheid der Geniaalheden zelve. Kijk zelf maar even.
Nou, het is dus: een kat van zeep die haar krijgt als je hem uit de verpakking haalt. (En dat werkt echt! Want ik heb dus een Soapy!) Ik zei het al, Genialiteit ten top. Oh ja, en er schijnt ook nog een plastic muis in zijn zachte zeepbuikje te zitten als je je handen ermee wast, maar dat vind ik zonde. Ik post binnenkort wel een foto van mijn Soapy, dan kunnen jullie allemaal zijn vacht zien.
4. Lombardije. Vind je dat geen spannend woord? Er is een lied van Annie M.G. Schmidt, dat gaat zo: "De koningin van Lombardije, die ging uit rijen, die ging uit rijen..." en een jongen uit mijn klas die zichzelf heel cool vindt zong dat een keer op een onbewaakt moment. Sindsdien heb ik een obsessie met Lombardije. Maar ik kwam er net achter dat dat ook echt bestaat, in Zuid-Italië.

Zo, deze funky krab vond ik wel even op z'n plaats.
5. Toeters. Pep! Toet! Nou, dat is toch leuk.
6. Babypinda's. Foto volgt nog, net als bij Soapy, maar mijn broertje kwam laatst woest op me afgestormd terwijl hij riep: "Ik heb iets wat jij heel graag wilt zien!" Hij zei dat terwijl hij aan zijn gulp frummelde, dus ik keek hem tamelijk bevreemd aan. Maar toen zei hij gelukkig dat hij alleen maar zijn riem strakker aan het doen was. Het ding dat ik heel graag wilde zien zat in zijn hand en bestond uit een Buitengewoon Kleine en Dientengevolge (ik zei toch dat ik me niet in ging houden) ook Zeer Lieve Babypinda. Dat vond ik inderdaad nogal leuk om te zien.
7. Chuck! Dat is onze hond. Kijk dan! Deze puppyfoto's vond ik laatst terug. Dit dier is van gewoon van mij!
woensdag 1 september 2010
Pasfoto-ellende
Deze week moesten we schoolfoto's maken! En hoewel ik mezelf normaal gesproken, qua uiterlijk dan, helemaal niet zo ijdel vind (ik doe nooit make up op, ben 's ochtends hoogstens dertig seconden bezig met mijn haar en heb er niet zoveel problemen mee om in een aftandse gebreide reuzentrui en een gebloemde panty naar school te gaan als ik er even geen zin in heb), heb ik echt een obsessie met schoolfoto's. Het probleem is dat ze nóóit lukken, terwijl het theoretisch gezien gewoon mogelijk is om acceptabel op een foto te staan, en in die zin tarten schoolfoto's dus de ijzeren wetten van het heelal, en daar kan ik niet tegen.
Juist. Kortom, ik besteed er belachelijk veel aandacht aan om leuk op de schoolfoto te staan. Dit jaar heb ik, nog afgezien van het weken van tevoren oefenen voor de spiegel (schaam, schaam) mijn haar 's ochtends gewassen, gesteild en geföhnd, en vervolgens ben ik met een enorme rode regencapuchon op mijn hoofd naar school gefietst, uit angst dat het weer terug zou springen in zijn ouderwetse hiephiephoerakrulletje.
Het resultaat zal ik lijdzaam moeten afwachten...
Voor het geval je me niet gelooft, hier is mijn bloederige pasfotohistorie:
De foto van het voorgaande jaar komt altijd op je schoolpasje. En ik heb dus één keer een leuke foto gehad, vrij sloom en mijn neef vond dat ik daar op Micheal Jackson leek, maar vergeleken met de rest echt beeldschoon, maar toen had de school besloten om de pasjes nog een jaar te bewaren. Dus nu loop ik al twee jaar rond met het absolute dieptepunt in mijn portemonnee: de knaagjunk.
Maar goed, na al mijn geklaag ga ik dit stukje maar even positief afsluiten, want ik heb zo'n idee dat al mijn fotomoeite dit jaar niet voor niks is geweest. In ieder geval is hier een schetsje van wat ik aanhad op De Dag.
(Inderdaad, het lijkt weer eens niet bepaald op mij.) Doei allemaal en ik wens de wereld nog een gouden eeuw van perfecte glitterfoto's toe! (En ook dat er wereldvrede is en die shit allemaal, natuurlijk.)
Juist. Kortom, ik besteed er belachelijk veel aandacht aan om leuk op de schoolfoto te staan. Dit jaar heb ik, nog afgezien van het weken van tevoren oefenen voor de spiegel (schaam, schaam) mijn haar 's ochtends gewassen, gesteild en geföhnd, en vervolgens ben ik met een enorme rode regencapuchon op mijn hoofd naar school gefietst, uit angst dat het weer terug zou springen in zijn ouderwetse hiephiephoerakrulletje.
Het resultaat zal ik lijdzaam moeten afwachten...
Voor het geval je me niet gelooft, hier is mijn bloederige pasfotohistorie:
De foto van het voorgaande jaar komt altijd op je schoolpasje. En ik heb dus één keer een leuke foto gehad, vrij sloom en mijn neef vond dat ik daar op Micheal Jackson leek, maar vergeleken met de rest echt beeldschoon, maar toen had de school besloten om de pasjes nog een jaar te bewaren. Dus nu loop ik al twee jaar rond met het absolute dieptepunt in mijn portemonnee: de knaagjunk.
Maar goed, na al mijn geklaag ga ik dit stukje maar even positief afsluiten, want ik heb zo'n idee dat al mijn fotomoeite dit jaar niet voor niks is geweest. In ieder geval is hier een schetsje van wat ik aanhad op De Dag.
(Inderdaad, het lijkt weer eens niet bepaald op mij.) Doei allemaal en ik wens de wereld nog een gouden eeuw van perfecte glitterfoto's toe! (En ook dat er wereldvrede is en die shit allemaal, natuurlijk.)
zondag 29 augustus 2010
Roodkapjeshirt
Nog een T-shirt, dat alweer wat ouder is. Deze vind ik wel erg leuk geworden. Ik heb met zwarte textielstift een boom en een soort Roodkapje getekend, toen blaadjes en paddestoelen ingekleurd met blauwe en rode verf, en de hals versierd met rode stiksteek en een cool konijnenknoopje in een matchende kleur blauw. Verder heb ik mijn Kitsch Kitchen-kersenschooltas en een zelfgemaakt stoffen tasje met aardbeien (gemaakt van een oud picknickkleed) erbij op de foto gezet.
Thee-met-taartshirt
Dit shirt heb ik ook deze vakantie gemaakt. Ik ben er niet heel tevreden over, maar dat komt vooral omdat ik dat T-shirt 4 maten te groot heb gekocht, waardoor het als een soort theemuts (lekker toepasselijk) om me heen flubbert.
Andere dingen die je op de foto ziet zijn mijn Vans, Hema-agenda (die best lelijk is, maar het is echt een kruistocht om leuke schoolspullen te vinden... Ik heb al twee keer een leeg, leuk boekje gekocht en daar zelf een agenda van gemaakt, maar daar was ik dit jaar te lui voor), twee leuke deurknopjes met een konijn en een aangeklede muis erop en een tasje van Van Mij in Arnhem.vrijdag 27 augustus 2010
Ik in een tekening
Okee, ik ga er niet om liegen: op deze tekening ben ik echt wel trots. Ik heb hem deze vakantie gemaakt en ik ben er echt lang mee bezig geweest... Het idee erachter is dat ik mezelf soms ongeloofwaardig vind omdat te veel verschillende dingen leuk vind (hoe kun je nou én een nerdje én hartstochtelijk rockfan (ik kon even geen minder oncoole manier om dat te formuleren bedenken) én bloemetjes-aardbeitjes-tekenmeisje in één zijn?) en daar heb ik maar eens iets mee gedaan. Zoals bovenaan staat, ik heb maar geen moeite gedaan om het op mezelf te laten lijken want dat lukt toch niet.
donderdag 26 augustus 2010
Vakantiewerk
Hier een tekening die ik niet slecht gelukt vind.
(Doe maar geen moeite om dat lulverhaal te lezen; dat was meer voor de opvulling bedoeld en het is ook heel lelijk geschreven.)
(Doe maar geen moeite om dat lulverhaal te lezen; dat was meer voor de opvulling bedoeld en het is ook heel lelijk geschreven.)
Eindelijk!
Eindelijk! Na maanden van nachtelijke eenmansvergaderingen over de naam van dit blog (als ik 's avonds koffie heb gedronken word ik een soort hyperactieve spast die tot 4 uur 's nachts wakker blijft, en helaas heb ik de gewoonte om 's avonds koffie te drinken), kwam ik eindelijk met iets fatsoenlijks aan. Vind ik dan. De p vind ik een geweldige letter, ik zou best een cassettebandje (met lekker slechte kraakkwaliteit) willen hebben waarop mensen een uur lang woorden met een p uitspraken. En petticoats en picknicks zijn allebei dingen die het leven draaglijk maken, toch?
Even een lijstje met voorbijgekomen namen:
- Braincocktail (vond ik erg geniaal, tot ik 'm de volgende ochtend aan een vriendin vertelde die me erop wees dat dit associaties oproept met blubberige roze dril in een blender.)
- Confetti
- Withsprinkles
- Life's a picnic (leuk, maar er bestaat al een webshop genaamd hetleveniseenpicknick.nl)
- Mocca
- Plastic popcorn (p's!)
- Aquamarijn (dat is een kleur met een leuke naam... maar ik weet niet eens welke kleur precies)
- LINDA: het krokantste blog van Nederland (zo trek je nog eens volgers)
- Cinnamon
- Eekhoorns zijn oké
- Blieb ik ben een robot
- Het leven is een soort van toeter (bij deze laatste begon het al heel, heel erg laat te worden zoals je ziet)
En ik had deze best wel leuke pagina met potentiële logo's in een kliederboekje gemaakt.
(Die viezelekkeredingenlijst ernaast heeft er overigens niks mee te maken, maar zag er wel leuk uit.)
Even een lijstje met voorbijgekomen namen:
- Braincocktail (vond ik erg geniaal, tot ik 'm de volgende ochtend aan een vriendin vertelde die me erop wees dat dit associaties oproept met blubberige roze dril in een blender.)
- Confetti
- Withsprinkles
- Life's a picnic (leuk, maar er bestaat al een webshop genaamd hetleveniseenpicknick.nl)
- Mocca
- Plastic popcorn (p's!)
- Aquamarijn (dat is een kleur met een leuke naam... maar ik weet niet eens welke kleur precies)
- LINDA: het krokantste blog van Nederland (zo trek je nog eens volgers)
- Cinnamon
- Eekhoorns zijn oké
- Blieb ik ben een robot
- Het leven is een soort van toeter (bij deze laatste begon het al heel, heel erg laat te worden zoals je ziet)
En ik had deze best wel leuke pagina met potentiële logo's in een kliederboekje gemaakt.
(Die viezelekkeredingenlijst ernaast heeft er overigens niks mee te maken, maar zag er wel leuk uit.)
Abonneren op:
Posts (Atom)